X
تبلیغات
کلاس چهارم
مطالب آموزشی کلاس چهارم
کانی ماده‌ای است طبیعی، بلورین، جامد و غیرآلی که در ترکیب سنگ‌های پوسته زمین یافت می‌شود و دارای فرمول شیمیایی و ساختمان اتمی مشخص است. برخی کانی‌ها از یک عنصر خالص و بسیاری از آن‌ها از دو یا چند عنصر درست شده‌اند. واژه کانی از واژه فارسی کان گرفته شده‌است که در زبان عربی به آن معدن گفته می‌شود. بنابراین، کانی به ماده‌ای گفته می‌شود که به طور طبیعی از معدن (کان) به دست می‌آید و معدن بخشی از پوسته زمین است که در آن به اندازه چشم‌گیری، کانی یافت می‌شود. موادی مانند شیشه، چینی، آلیاژهای گوناگون، که انسان آن‌ها را ساخته‌است، و موادی مانند مروارید صدف، استخوان، عاج و بسیاری دیگر، که جان‌داران می‌سازند، کانی نیستند.

تنها استثنا از این تعریف گرافیت و ذغال سنگ است که در حقیقت منبعی آلی دارند ولی در مسیر تکامل خود دستخوش تغییرات بسیار شده‌اند و در حقیقت به طور مستقیم ریشهٔ آلی ندارند.

مسالهٔ دیگر یخ است که بیشتر زمین‌شناسان طبق تعریف آن را کانی می‌دانند. نفت را نیز گروهی از زمین‌شناسان کانی می‌دانند

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم بهمن 1390ساعت 17:31  توسط ابراهیمی و پناهی   | 



هفت ضرر مهم فست فودها

 





غذاهاي آماده يا فست فودها ، غذاهايي هستند كه خيلي آسان و سريع تهيه مي‌شوند، خوشمزه هستند، طرفداران بسياري دارند و در مقابل بسيار مضر هستند.


بسياري اگر از منزل دور باشند و گرسنه هم بلافاصله به سراغ اين غذاها مي‌روند اما متاسفانه به علت اين‌كه ذائقه بسياري به اين غذاها عادت كرده است و آن را لذيذتر از غذاهاي سنتي مي‌دانند حتي در منزل نيز به سراغ آنها مي‌روند. هفت ضرر مهم فست فودها عبارتند از:

1. چاقي:

اولين مشكل ناشي از مصرف غذاهاي حاضري است. اكثر اين غذاها براي سلامت انسان مضر است، او را چاق مي‌‌كند، و شانس ابتلاء به ديابت و حمله قلبي را به شدت افزايش مي‌‌دهد.


به گفته متخصصان انجمن گياه‌خواران آمريكا، مصرف فست‌فود بيش از يك بار در هفته سبب ايجاد چاقي به خصوص چاقي‌هاي موضعي در نواحي شكم و پهلوها مي‌شود.


براساس تحقيقات اين انجمن، بيش از 80 درصد مصرف‌كنندگان دايمي فست‌فود، افرادي چاق تلقي مي‌شوند به طوري كه به شكلي هماهنگ چاق نيستند و بيشترين تجمع چربي در ناحيه شكم، پهلوها، ران‌ها و باسن آنها است. در عين حال، چربي دور كبدشان را فرا گرفته و خيلي دير احساس سيري مي‌كنند.

2. افزايش چربي‌هاي مضر:

بيشتر غذاهاي حاضري سرخ ‌شده هستند و معمولا هم براي سرخ ‌كردن اين غذاها از روغن‌هاي نباتي جامد استفاده مي‌‌كنند. درصد اسيدهاي چرب اشباع و ايزومرهاي ترانس در اين روغن‌ها بالاست. اين چربي همان چربي مضري است كه مي‌تواند در ديواره سرخرگ‌ها رسوب كرده و آنها را مسدود ‌‌كند.

3. خوردن نوشابه:

يكي ديگر از مشكلات اين غذاهاي حاضري است. نوشابه‌هاي گازدار در كنار تمام اين غذاها عرضه و خورده مي‌شود. اسيد موجود در نوشابه‌هاي گازدار موجب فرسايش ميناي دندان شده و همچنين قند بالاي اين محصولات، پوسيدگي دندان ‌ها را تسريع مي‌كند.
به علاوه نوشابه‌ها فاقد ارزش غذايي بوده و به خاطر ميزان قند بالايشان داراي كالري زيادي هستند كه موجب چاقي مي‌شوند. فراموش نكنيد كه نوشابه‌هاي رژيمي هم به دليل داشتن قند مصنوعي آسپارتام، اشتهاآور هستند.


4. كمبود مواد مغذي:

غذاهايي كه در فست فودها طبخ مي‌شوند، داراي ارزش غذايي پاييني از نظر ويتامين و املاح مورد نياز بدن هستند كمبود ارزش‌هاي غذايي يكي از مشكلاتي است كه كودكان و نوجوانان را در سن رشد تهديد مي‌كند.


اگر كودك در سنين پايين از نظر مواد مغذي كمبود داشته باشد، حتماً در دوران نوجواني نيز دچار اين مشكل خواهد بود.كودكان و نوجواناني كه زياد از اين غذاها استفاده مي‌كنند دچار كمبود كلسيم و ويتامين «د» هستند.

5. نمك فراوان و فشار خون:

بيشتر غذاهاي حاضر در منوي اين رستوران‌ها از نظر نمك بسيار بالاتر از حد استاندارد و بهداشتي است.
از طرف ديگر به علت اين كه ذائقه ايراني‌ها شور بوده احتمال استفاده از مصرف مواد شور هم در كنار فست فودها وجود دارد كه مي‌تواند باعث بروز فشار خون در مصرف‌كنندگان شود.

6 . پرخوري:

يكي ديگر از مشكلات اين غذاهاست. وعده‌هاي غذايي فست‌ فود از نظر اندازه معمولا بزرگ‌‌تر از يك وعده غذاي خانگي است. در نظر داشته باشيد كه انرژي موجود در اين غذاها بسيار بيشتر از يك وعده غذاي خانگي در همان حجم است.

7. غذاهاي سنتي:

علاوه بر اين‌كه بخشي از فرهنگ ملت ماست داراي مواد مغذي بسيار خوب و سالمي است.
در سفره ايراني غذاهاي سالم از انواع سبزي، مواد لبني و تخم‌مرغ تهيه مي‌شود كه از نظر ارزش تغذيه‌اي نيز بسيار مناسب هستند اما گسترش فست ‌فود، نقش اين غذاها را كم مي‌كند. اين مساله موجب مي‌شود عادت‌هاي خوب تغذيه‌اي ما نابود شود.

 

+ نوشته شده در  شنبه هشتم بهمن 1390ساعت 19:4  توسط ابراهیمی و پناهی   | 



 



دید کلی

آهنربای دائمی با کیفیت بالا کاربردهای بسیار زیاد و مهمی در علم و انقلاب تکنولوژیک ، مثلا در اسبابهای اندازه گیری الکتریکی دارند. ولی میدانهایی که توسط آنها ایجاد می‌شود خیلی قوی نیست، اگر چه آلیاژهای مخصوصی که اخیرا بدست آمده‌اند داشتن آهنربای دائمی قوی که خواص مغناطیسی خود را برای مدت مدیدی حفظ کنند امکان پذیر ساخته است. از جمله این آلیاژها ، مثلا فولاد-کبالت است که شامل حدود 50% آهن ، 30% کبالت و مخلوطهایی از تنگستن ، کروم و کربن است.

تصویر

عیب دیگر آهنربای دائمی این است که القای مغناطیسی آنها نمی‌تواند به سرعت تغییر کنند. از این نظر ، سیملوله‌های حامل جریان آهنرباهای الکتریکی  بسیار مناسبند. زیرا با تغییر جریان در سیم پیچ سیملوله می‌توان میدان آنها را به آسانی تغییر داد. با قرار دادن هسته آهنی داخل سیملوله ، میدان آن را می‌توان صدها هزار بار افزایش داد. بیشتر آهنرباهای الکتریکی که در مهندسی بکار می‌روند چنین ساختمانی دارند.

ساخت آهنربای الکتریکی ساده

آهنربای الکتریکی ساده را می‌توان در منزل ساخت. کافی است که چندین دور سیم عایق شده‌ای را بر یک میله آهنی (پیچ یا میخ ، بپیچانیم و دو انتهای سیم را به یک منبع dc نظیر انبار ، یا پیل گالوانی وصل کنیم. بهتر است آهن ابتدا تابکاری شود، یعنی ، تا دمای سرخ شدن داغ شود. مثلا در کوره گرم و سپس به آرامی سرد شود. سیم پیچ باید توسط رئوستایی با مقاومت 1W تا 20W به باتری وصل شود، بطوری که جریان مصرف شده از باتری خیلی شدید نباشد. گاهی آهنرباهای الکتریکی شکل نعل اسب را دارند که برای نگه داشتن بار بسیار مناسبترند.

ساختار آهنربای الکتریکی

میدان پیچه با هسته آهنی بسیار قویتر از پیچه بدون هسته است، زیرا آهن درون پیچه شدیدا مغناطیده و میدان آن بر میدان پیچه منطبق است. ولی ، هسته‌هایی آهنی که در آهنرباهای الکتریکی برای تقویت میدان بکار می‌روند، فقط تا حدود معینی مقرون به مساحت‌اند. در واقع ، میدان آهنرباهای الکتریکی عبارت است از برهمنهی میدان حاصل از سیم ‌پیچ حامل جریان و میدان هسته مغناطیده ، برای جریانهای ضعیف ، میدان دوم به مراتب قویتر از میدان اولی است.

وقتی که میدان در سیم پیچ افزایش می‌یابد، ابتدا این دو میدان به یک میزان معینی متناسب با جریان افزایش می‌یابند، بطوری که نقش هسته تعیین کننده می‌ماند. ولی ، با افزایش بیشتر جریانی که از سیم پیچ می‌گذرد، مغناطش آهن کند می‌شود و آهن به حالت اشباع مغناطیسی نزدیک می‌شود. وقتی که عملا تمام جریانهای مولکولی موازی شدند، افزایش بیشتر جریانی که از سیم ‌پیچ می‌گذرد نمی‌تواند چیزی بر مغناطش آهن اضافه کند، در حالی که میدان سیم‌ پیچ به زیاد شدن متناسب با جریان ادامه می‌دهد.

هرگاه جریان شدید از سیم‌ پیچ (برای دقت بیشتر ، در لحظه‌ای که تعداد آمپر ـ دورها در متر به 106 نزدیک می‌شود.) بگذارند، میدان حاصل از سیم ‌پیچ بسیار قویتر از میدان هسته آهنی اشباع شده می‌شود. بطوری که هسته عملا بی‌فایده می‌شود و فقط ساختمان آهنربای الکتریکی را پیچیده می‌کند. به این دلیل ، آهنرباهای الکتریکی ، پر قدرت بدون هسته آهنی ساخته می‌شوند.

آهنربای الکتریکی پر قدرت

تهیه آهنرباهای الکتریکی پرقدرت مسأله انقلاب تکنولوژیک بسیار پیچیده‌ای است. در واقع ، برای اینکه بتوانیم جریانهای بزرگی را بکار بریم، سیم‌پیچها باید از سیم کلفتی ساخته شوند. در غیر این صورت ، سیم‌ پیچ شدیدا گرم و حتی گداخته می‌شود. گاهی بجای سیم از لوله‌های مسی استفاده می‌شود، که در آن جریان نیرومند آب برای خنک کردن سریع دیواره‌های لوله که جریان از آن می‌گذرد گردش می‌کند. ولی با سیم ‌پیچی که از سیم کلفت یا لوله ساخته شده است داشتن تعداد زیادی دور در واحد طول ناممکن است.



از طرف دیگر ، استفاده از سیم نازک تعداد دورهای زیادی را در واحد متر ممکن می‌سازد، نمی‌گذارد تا جریانهای زیاد را بکار بریم. پیشرفت زیادی را در ایجاد میدانهای مغناطیسی بدست آمده به بهره گیری از ابررسانا‌ها در سیم پیچهای مغناطیسها مربوط می‌شود، که بکار بردن جریانهای شدید را مقدور می‌سازد.

تکنیک کاپیتزا

کاپیتزا (P.L. kapitza) فیزیکدان شوروی سابق راه هوشمندانه‌ای را برای بیرون آمدن از این وضع پیشنهاد کرد. او جریانهای عظیم 104 آمپر را برای مدت بسیار کوتاهی حدود 0.01 s از سیملوله‌ای گذرانید. در این مدت ، سیم ‌پیچ سیملوله خیلی شدید گرم نشد، در حالی که میدانهای مغناطیسی کوتاه مدت شدیدی بدست آمده بودند.

البته او وسایل خاصی را ترتیب داد که برای ثبت نتایج آزمایشهایی که در آنها اثر میدان مغناطیسی پرقدرت حاصل در سیملوله برای اجسام گوناگون مورد بررسی قرار می‌گرفتند. در اغلب کاربردهای فنی ، تعداد آمپر ـ دورها در سیم ‌پیچهای آهنرباهای الکتریکی میدانهای نسبتا شدید می‌توان بدست آورد با القای چند تسلا

 

+ نوشته شده در  شنبه هشتم بهمن 1390ساعت 19:1  توسط ابراهیمی و پناهی   | 

 
+ نوشته شده در  دوشنبه سوم بهمن 1390ساعت 23:26  توسط ابراهیمی و پناهی   | 

                                           
+ نوشته شده در  دوشنبه سوم بهمن 1390ساعت 23:21  توسط ابراهیمی و پناهی   | 

ویتامین‌ها ترکیبات آلی هستند که به مقدار خیلی جزئی برای متابولیسم مواد غذایی و اعمال حیاتی بدن و رشد و نمو و تندرستی ضرورت دارند. تغذیه ناقص و رژیم غذایی نامناسب سبب کمبود یا فقدان یک یا چند ویتامین می‌شود و به بیماری‏های مختلف مانند بری بری و پلاگر می‌انجامد.
ویتامینها سبب تسهیل
دگرگشت (سوخت و ساز بدن)، اسیدهای آمینه، چربی‌ها و کربوهیدرات‌ه ا می‌شوند و رشد و نمو و ترمیم سلولهای بدن را میسر می‌سازند. برخی از ویتامینها سبب جذب مواد غذایی در روده می‌شوند و بعضی نیز به عنوان کاتالیزور عمل می‌کنند. عمل آنها بر روی بافتهای اپی تلیال و همچنین استخوان بوده و در مجموع هر کدام از آنها از بروز یک عارضه جلوگیری می‌کند.
فونک نام Vitalamine، یعنی آمینی که حیاتی بوده و برای ادامه زندگی ضرورت دارد، را به موادی که سبب بهبود بیماری بری بری می‌شد و از گروه آمین بوده اطلاق کرد. پس از آنکه معلوم شد بسیاری از
ویتامینها از گروه آمین نیستند حرف e از آخر واژه ویتامین حذف و واژه Vitamin مورد قبول واقع شد.

ویتامینها را به دو دسته مهم، شامل ویتامینهای محلول در آب و ویتامینهای محلول در چربی، تقسیم کرده‌اند. ویتامین E، ویتامین K، ویتامین D، ویتامین A را محلول در چربی و ویتامین C و ویتامین‌های گروه B را محلول در آب دانسته‌اند.
علاوه بر مواد معدنی، ویتامینها نیز مورد نیاز بدن هستند؛ زیرا بدون حضور آنها در غذا، سلامتی و تعادل اعضای بدن ناپایدار می‌شود و در اعمال حیاتی اختلالاتی ایجاد می‌گردد و عوارضی بروز می‌کند که گاه منجر به *** می‌شود.
ویتامین‌ها سوخت و ساز بدن را تنظیم می‌کنند و تنها کمبود یک ویتامین می‌تواند، تمام بدن
انسان را به مخاطره اندازد. خوب است بدانید که بیشتر ویتامین‏ها از منابع اصلی طبیعی استخراج می‌شوند.
گرچه هر ویتامینی به مقدار بسیار اندکی برای رفع نیاز بدن کافی است، ولی باید گفت که نگرانی مردم از کمبود ویتامین، چندان هم بی‌پایه نیست. غذایی که می‌خوریم اگر متنوع باشد، ویتامین‌های ضروری را خود به خود به بدنمان می‌رساند (گویا فقط به استثنای ویتامین د)؛ اما اشکال این است که بسیاری از مردم در انتخاب خوراک خود، عاقلانه رفتار نمی‌کنند؛ یعنی رعایت نمی‌کنند که غذایشان متنوع باشد. همچنین از غذاهای اساسی و مهمی که ویتامین‌ها را برایشان تأمین کند، غافلند. به چنین افرادی باید مقداری ویتامین اضافی بخورانیم تا جبران کمبودشان بشود. بسیاری از ویتامین‌ها قابل ذخیره شدن در بدن نیستند؛ از این‌رو می‌توان گفت که بدن ویتامین‌های افزون‌ بر نیاز خود را به راحتی دفع می‌کند. با این وصف اگر بخواهیم پیوسته یک یا چند ویتامین خاص را به افراط وارد بدن بکنیم، کاری زیان‌بخش خواهد بود. این گفته به ویژه درباره ویتامین آ و ویتامین د کاملاً صحت دارد. پس نباید دایما از کپسول یا شربت ویتامین آ و ویتامین د استفاده کرد. چه غذاهایی چه ویتامین‌هایی را فراهم می‌آورند؟ اکنون نگاهی سریع به خواص ویتامین‌ها و غذاهایی که آن‌ها را برایمان تأمین می‌کنند، خواهیم افکند. ویتامین «آ» برای سلامت چشم، پوست، دندان و استخوان‌ها مفید است. آن را می‌توان از تره‌بار *** و برگ‌دار، تره‌بار زرد، میوه‌ها، تخم‌مرغ، جگر و کره به‌دست آورد. ویتامین «ب ـ 1» برای دستگاه گوارش و اعصاب مفید است و مانع پیدایش برخی بیماری‌ها می‌شود. آن را در نان کامل، جبوبات و جگر خواهید یافت. ویتامین «ب ـ 2» در شیر، تخم‌مرغ، سبزیجات و گوشت بی‌چربی یافت می‌شود. ویتامین «ث» مدد بخش بافت‌ها، استخوان‌ها و دندان‌هاست و در میوه‌های ترش، گوجه‌فرنگی و کدوی خام وجود دارد.
+ نوشته شده در  دوشنبه سوم بهمن 1390ساعت 23:9  توسط ابراهیمی و پناهی   | 

مخلوط ها

مخلوط ها با مخلوط کردن فیزیکی (و نه شیمیایی) مواد با هم به وجود می آیند. مواد موجود در مخلوط می توانند به هر نسبتی باشند. خواص مواد در مخلوط تغییر نمی کند. اجزای مخلوط را می توان با روش های ساده فیزیکی از هم جدا کرد.

 

مخلوط ها به دو دسته همگن و ناهمگن طبقه بندی می شوند. اجزای مخلوط ناهمگن مشخص بوده و در سرتاسر آن به صورت یکنواخت توزیع نشده اند. سیمان، سنگ های کنگلومرا و نیز مخلوط روغن و سرکه همگی مخلوط های ناهمگن‏اند. اجزای آن ها آن‏قدر بزرگ اند که دیده می شوند و می توان آن ها را در این نوع مخلوط از هم جدا کرد.

شکل های زیر نمونه هایی از مخلوط هستند.

 

همبرگرسنگ کنگلومرا

اجزای مخلوط های همگن، به خوبی با هم مخلوط شده اند. محلول ها، مخلوط های همگن هستند. در یک محلول، یک ماده در ماده دیگری حل شده است. ذرات در محلول، اتم ها، یون ها یا مولکول ها هستند. ذرات به قدری کوچک اند که دیده نمی شوند و نمی توان آن ها را از داخل محلول برداشت.

هر محلول از دو بخش تشکیل شده است:

  1. -حل شونده: ماده ای که در حلال حل می شود:
شکر
  1. -حلال: ماده ای که مواد در آن حل می شوند: 

آب حلالی است که می تواند هزاران ماده را در خود حل کند. به همین دلیل به حلال جهانی شهرت دارد زیرا که مواد بسیاری را در خود حل می کند. موادی (مانند روغن) که در آب حل نمی شوند، نامحلول نامیده می شوند.

 

یکی از مهم ترین ویژگی های آب، قطبی بودن آن است. این ویژگی به دلیل ساختار آب است. سر اکسیژن آب دارای مقداری جزیی، بار منفی و سر هیدروژن آن دارای مقداری جزیی، بار مثبت است. سر مثبت مولکول آب، سر منفی مولکول دیگر آب را جذب می کند. مولکول های قطبی دیگر نیز از سر مثبت و منفی خود جذب دو سر منفی و مثبت مولکول آب می شوند.

آب

دو ویژگی مهم آب با ماهیت قطبی آن توجیه می شود. یکی، پیوستگی آب به معنی جذب یک مولکول آب به مولکول دیگر است. چسبندگی ویژگی دیگری است که آب در اثر آن به مواد دیگر می چسبد، مانند چسب زخم که به پوست می‏چسبد.

+ نوشته شده در  شنبه چهاردهم آبان 1390ساعت 18:2  توسط ابراهیمی و پناهی   | 

با سلام

این وبلاگ برای به اشتراک گزاشتن مطالب آموزشی کلاس چهارم دبستان میباشد


+ نوشته شده در  شنبه چهاردهم آبان 1390ساعت 17:57  توسط ابراهیمی و پناهی   |